Workshop portret op locatie

De komst van Douwe heeft toch een beetje een gat geslagen in de werkzaamheden van de Fotoacademie. Hoewel we niet mogen klagen want Douwe is geen lastig mannetje. De eerste kraamvisites zijn geweest, en hopelijk komen er nog vele, want wij als trotse ouders laten hem natuurlijk graag zien.

Aan de andere kant komt de beoordeling snel dichterbij. En ik moet nog best veel doen. Dus de camera maar weer ter hand genomen en onder andere een portret van mijn moeder gemaakt. Dat was een opdracht tijdens de portret op locatie workshop. Een erg leuke workshop, die word gegeven door Duco de Vries. Dat is de fotograaf van Bikers in Holland. We moesten daarbij ook foto’s maken van een kennis van Duco ergens in de Utrechtsestraat. Die zijn erg goed geworden. Vanavond is de laatste les van de workshop. Met mijn moeder naar de Hondsbosche Zeewering gegaan om daar foto’s te nemen, flitsertje mee en fotograferen maar.
Daarnaast ook nog druk bezig met mijn vaders project en probeer ik de triestheid van een gesloten Oliebollenkraam te fotograferen. Moet daarmee wel op schieten, want na 1 januari zijn ze natuurlijk allemaal weg. Heeft wel iets mysterieus.

Beejbietje is er!

Stoer, lief en zo bijzonder, ons mannetje: Douwe!! Hij is geboren op 16 november om 20.46 uur. Hij weegt 3830 gram en is 52 cm lang. Wij zijn supertrotse ouders en Douwe is een superlief ‘beejbietje’

We hebben hem de namen Douwe Alcyon Voorhout gegeven.

De tweede naam van Douwe is ‘Alcyon’ en verwijst naar de mythologische, Latijnse naam van de ijsvogel. We vonden het een leuk idee om, ondanks dat Douwe de achternaam ‘Voorhout’ gekregen heeft, toch een verwijzing te maken naar de achternaam van Vera. We hebben ook nog overwogen om Douwe de achternaam van Vera te geven, zodat de Eijsvogel-naam zou voortbestaan (immers Vera’s vader en moeder hebben geen zoontje gekregen die de naam kan doorgeven). Toen we uiteindelijk besloten om ons beejbietje de achternaam van Martijn te geven, wilden we wel een mooie vernoeming of verwijzing maken in de tweede naam ter nagedachtenis aan Vera’s vader en moeder en ter verwijzing naar Vera’s achternaam. De naam ‘Alcyon’ ofwel ‘ijsvogel’ omvat dat voor ons allemaal.

Achter de naam Alcyon houdt zich ook nog een mooie mythe schuil. In het Latijn betekent het mannelijke zelfstandig naamwoord Alcyon ‘ijsvogel’. De Romeinse dichter Ovidius schreef in zijn ‘Metamorphoses’ over de liefde tussen Ceyx en Alcyone (dochter van Aeolus en Pleione). Ceyx maakt een zeilreis. Zijn schip zinkt tijdens een storm, waardoor Ceyx om komt op zee. Alcyone vindt het aangespoelde lichaam van haar geliefde terug op de plaats van hun afscheid; namelijk op het strand. Door wanhoop gedreven werpt Alcyone zich huilend de zee in…, waarna ze door de Goden, geraakt door deze onvoorwaardelijke liefde, veranderd wordt in een wondermooie ijsvogel. De goden waren welgezind en veranderden ook Ceyx in een ijsvogel, waarna Alcyone en Ceyx zich verenigden en samen over de golven vlogen. En ieder jaar in december is de zee, gedurende een periode van zeven dagen (‘Alcyonii dies’), kalm en heerst er windstilte. In deze periode zouden ijsvogels hun nest maken... De liefde tussen Ceyx en Alcyone bleef dus bestaan, ondanks hun gruwelijke lot. Volgens het volksgeloof blijven ijsvogels dan ook hun hele leven bij elkaar.

De naam ‘Douwe’ hebben we in de laatste weken voor de bevalling uitgekozen. We hadden veel moeite om een leuke jongensnaam te bedenken. Uit de meisjesnamen hadden we veel sneller een keuze gemaakt. We hebben een hele lijst met allerlei verschillende jongensnamen gemaakt. We zochten naar een korte, aparte, stoere naam. Toen stuitten we in een tijdschrift opeens op de naam ‘Douwe’. Dat vonden we beiden gelijk een leuke én krachtige naam. Hoe vaker we de naam hardop zeiden, hoe leuker we de naam vonden. Overigens verwijst de naam ‘Douwe’ net als de naam ‘Alcyon’ naar een vogelsoort. Douwe betekent namelijk ‘duif’ en is afkomstig uit het Fries.

Liefs,
Martijn & Vera

5 November is de dag...

waar in ieder geval wij met z'n tweeën 9 maanden op hebben gewacht. Maar beejbietje is nog niet aanwezig. Beejbietje begint een beetje op z'n vader te lijken. Ook altijd te laat. Het is nu nog 4 november half twaalf, dus het kan nog gebeuren. Maar denk niet dat het vannacht spannend wordt. Dus nog even geen foto's van beejbietje. Om toch iets te plaatsen, dan maar foto's van de standaard opdracht. Genomen in Oud Velsen. Vanavond maar eens horen of de foto's goed zijn. Ook met mijn vader project begonnen. Erg leuk geworden. Ik heb nog vaders nodig, dus geef je op.

groet,

Martijn

Beejbietje wacht, dus tijd voor wat anders.

De spanning stijgt, maar beejbietje zit nog steeds lekker waar ie nu zit. Dus dat gaf mij de kans om dit weekend even te werken aan de fotoacademie. Ik heb de opdracht high key-low key gedaan waarbij je dus met zacht licht lichte dingen moet fotograferen, en met hard licht donkere dingen. De bovenstaande foto is met zacht licht gemaakt. Hierbij moet je dus een hele lichte foto krijgen, met bijna geen schaduw. Ik denk dat de bovenstaande foto een beetje te hard belicht is, dus ik denk niet dat die goed is. Maar dat horen we morgen. Ik wil voor een vrije opdracht ook portretten maken in high key of low key dus als je een portret in high key of low key wilt, zet 't dan even in "hebben 't gezegd" hieronder.

Daarnaast heb ik ook een begin gemaakt aan het tweede project. Daar komt nog wel een foto van. Daar moet ik nog even flink aan trekken om dat af te krijgen. Ik ben ook bezig geweest met een standaard opdracht. daarvan zijn de onderstaande foto's een begin. Hier wil ik de sleezy eettentjes aan het noordzeekanaal fotograferen. Dit is een begin. Ik weet niet of ik hier op de goede weg zit, maar dat horen we ook wel weer.

Oproep aan de vaders.

Omdat ik ook zelf binnenkort vader word wil ik de opdracht "Portretten op locatie" graag met vaders en hun kinderen doen. Ik heb al een aantal ideeën in mijn hoofd, maar heb je zelf ook een goed idee, zet het dan even hieronder in de "hebben ut gezegd" dan kom ik misschien wel bij jou fotograferen. Ik heb 5 foto's nodig, en dus ook 5 vaders. Aankomend weekend wil ik daar even een slag in slaan, dus als je zin hebt, laat het even weten. Eén en ander hangt natuurlijk wel af van de komst van beejbietje.

groet,

Martijn

Wat is ze mooi

Sjee, wat mooi. De trotse buik met daarin beejbietje. Mooi rond, stevig en soms golvend als beejbietje draait. Maar beejbietje krijgt wel steeds minder ruimte. Dus de spanning begint op te lopen. Week 36 is het nu. Nog een maandje tot de geplande datum, maar we zijn zo benieuwd naar beejbietje, dat wij er niets op tegen hebben dat beejbietje iets eerder komt. Wel dan weer na mijn verjaardag, dus nog even wachten.

Misschien is het ook beter dat er nog even vier weken wordt gewacht, want de to do lijst van de fotoacademie is ook weer aardig gevuld. Ik zoek nog modellen, dus als je komende tijd weinig te doen hebt en je wilt model staan, zet dat dan even in de comments, onder "hebben ut gezegd".

Wat ook nog geinig is, is de onderstaande foto. Genomen in de schuur van Ome Henk in Groningen. Gevalletje van even wachten en dan op het juiste moment klikken. Resultaat is deze foto en een zwaluw met een zwarte vlek in zijn ogen van de flits.

Zwart randje voor de tweede keer zichtbaar.

Zaterdag was een fantastische zonsondergang. Dus een fantastische Leibowitz avond. Voor de zondag waren de vooruitzichten nog beter, dus heb ik Esther weer gevraagd of ze voor een tweede keer de Leibowitz foto’s wilde maken. Zondag echter stond er een straffe wind. Ik kan het weten, want ik heb het dakkapel geschilderd, en daar waaide het zowaar nog harder. Bovendien kwamen er ook dichte bewolking overdrijven. Dus ik zag mijn Leibowitz poging al in het water vallen. Maar tegen de avond klaarde het toch nog op. En leek het zo vanuit de achtertuin met de wind ook wel mee te vallen. Dus met Esther weer naar het strand gereden. Op het strand stond toch nog wel een aardige bries, zeg maar gerust storm. We moesten de statieven voor het fototoestel en de flitser toch wel een beetje ingraven anders waaide het om. Voordeel was wel dat het me de beweging wel goed zat, hoewel Esther wel bijna is gezandstraald. Bovendien was het ook nog eens een behoorlijk koude wind, dus ik maak een diepe buiging voor Esther. Uiteindelijk is het bovenstaande het resultaat geworden. Het zwarte randje zit er weer in. Ditmaal ook nog wel over een behoorlijk lang deel van Esther. Dus ik was weer in mijn nopjes. Natuurlijk weer hartstikke bedankt Esther, want zij heeft zo mogelijk een nog grotere ontbering moeten doen om daar op het strand te gaan staan. Hieronder een tweede foto waarbij het zwarte randje minder zichtbaar is, maar het wel een erg mooie foto is. Ik ga vanavond weer beginnen met de Fotoacademie, dus neem ze meteen mee, want als de foto niet goedgekeurd wordt (en die kans zit er in want eigenlijk moet de horizon door de borst lopen en dus niet door de nek, maar ja, het zwarte randje is wel erg fraai) dan moet ik dus nog een keer naar het strand en geloof me het wordt steeds frisser. Op de foto’s lijkt het trouwens wel een zonnige avond ergens aan een mooi tropisch strand. Nou geloof me, dat was het niet.
Met beejbietje gaat alles nog steeds super. Beejbietje is bij de laatste meting weer een stukje meer naar het gemiddelde gegaan. De gynaecoloog vertelde wel dat zij altijd krap meet, maar beejbietje gaat in ieder geval nog niet door de bovenste curve. Beejbietje wordt wel een zware jongen of een zwaar meisje, dat dan weer wel. Beejbietje kan ook gerust gesteld zijn dat het inmiddels erkend is door beide ouders. Dus het zal niet snel op marktplaats te koop worden aangeboden. De definitieve namen worden ook al een beetje duidelijk. Al met al zijn we steeds meer klaar voor de komst van Beejbietje. Nog een paar weken wachten en dan is het zover. Spannend hoor.

Het zwarte randje is er.

Het was even werken, maar het zwarte randje zit toch echt in de foto. Vorige week tijdens één van de mooie zonsondergangen wilde Mieke wel model staan. Dus vorige week woensdag met Mieke en Ramon naar het strand van Egmond gegaan. Even vergeten dat het braderie was, en dus best druk met mensen op het strand, en daar sta je dan. Maar dat terzijde. De kou was een grotere tegenslag dan het aantal mensen wat langsloopt. De techniek moest gelijk zijn aan de foto van Jodie Foster door Anni Leibovitz. Dat betekent dat je de achtergrond 2 stops onderbelicht, het model inflitst, waardoor het model goed belicht wordt. En daarnaast een langere sluitertijd neemt. Door de flits wordt het model dan bevroren, en omdat je altijd iets beweegt als je staat, ontstaat er een zwart bewegingsrandje. Dat randje is op het onderstaande detail van de nek goed te zien.
Trouwens niet alleen de flits zorgde voor het bevriezingseffect, ook de kou deed daar erg aan mee. Ik ben dan ook heel blij dat Mieke als model mee wilde. Bovendien vind ik het ook een prachtige foto. Wat ook een prachtige foto is, maar helaas geen zwart randje heeft is de onderstaande. Een fantastische blik in de ogen. En zo zijn er nog een 80 foto’s, maar helaas maar weinig met een zwart randje. Eigenlijk was de foto hierboven de enige met het duidelijkste zwarte randje. Dat was wel de laatste foto die we genomen hebben, dus om nou te zeggen dat ik de techniek helemaal onder controle heb. Maar ik moet ook niet teveel doorgaan over het zwarte randje, want Mieke heeft daar bevriezingsverschijnselen opgelopen en ik zeur maar over een zwart randje. Ik vind het bovenal mooie foto’s.

Hierboven ook nog even een voort borduursel van mijn taak van de Fotoacademie. De nacht fotografie. Deze past wel in de serie mijns inziens. Ik heb er nog een paar, maar nog niet helemaal tevreden. Volgende week maandag 10 september moet ik de taken inleveren, dus ik moet er nog even een aantal bijmaken. Daarna begint het circus weer. Dus kan nog even genieten.

Aanstaande donderdag weer naar het ziekenhuis om te zien of beejbietje echt zo groot wordt, of dat het een tijdelijke groeispurt was.
Martijn

Ik begin nu toch wel de voordelen te zien.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat de kinderkamer klaar is. Zeker als het een jongetje wordt. Want zeg nou eerlijk welk jongetje wil nou niet hierin liggen? Fantastisch toch? Het is trouwens maar goed ook dat we zo’n grote bak hebben gekocht, want beejbietje groeit harder dan onze planning. Onze planning was vorige week bij de gynacoloog 29 weken en 2 dagen, maar beejbietje zelf was 30 weken en 5 dagen. Dus anderhalve week verder. Daarmee komt beejbietje tegen de bovenste lijn van de groeicurve aan. Dus dat betekent dat beejbietje bij de 5% komt die boven het gemiddelde zit. Het is nu al een uitzonderlijk kind. Nadeel is natuurlijk wel dat het ook weer geboren moet worden. Dus laten we hopen dat het een tijdelijke groeispurt is geweest.
Ben nu dus als de sodemieter de kindermeubels aan het schilderen, want stel dat beejbietje er genoeg van heeft, dan komt ie dus op zijn planning te voorschijn. En dan moet ie natuurlijk wel ergens in passen. Maar dat moet helemaal goed komen.

Eerdaags begint ook de fotoacademie weer, dus ik moet ook weer de nachtfoto’s afmaken. Over een tijdje dus weer eens iets anders dan beejbietje.

Martijn

Tadaaa beejbietje

zie 'em nu al eens bezig de mooiste ter wereld te zijn. De liefste, de schattigste en de aardigste ter wereld. Beejbietje is nu al bezig, zijn, 0f natuurlijk haar, ouders tot tranen toe te ontroeren. Trots te laten zijn dat dit hun kind is. Zo te zien overdenkt zij, of hij natuurlijk, hoe de wereld er een stukje beter uit gaat zien. Hoe hij, of zij natuurlijk, de mensen vriendelijker laat worden tegen elkaar en tegen alles wat er op de wereld leeft. Misschien overdenkt zij, of hij natuurlijk, wel het te spreken dankwoord voor de grote prijs die hij, of zij natuurlijk, gaat winnen.

Maar wat we vooral hopen is dat hij, of zij natuurlijk, ontzettend gezond ter wereld komt, ontzettend gezond zal blijven, en ontzettend gelukkig wordt en zal blijven. En dat zijn of haar omgeving een stukje leuker zal worden met hem of haar erbij.

Oh en op het laatst liet hij, of zij natuurlijk nog even zien wat zij of hij er zelf van dacht.

(papa is gek)

In een gekke bui doe je wel eens een impulsaankoop

En afgelopen vrijdag waren we in een gekke bui. Dit hierboven is het resultaat. Vanaf volgende week mogen we ons gedeeld eigenaar noemen van deze fantastische Peugeot camper. Is ie niet prachtig? Let ook eens op die fijne details van de twee verschillende wieldoppen, meesterlijk. Wij vinden hem fantastisch en zien ons er al helemaal in rijden. We hebben de camper samen met Roel en Irene gekocht en zijn er echt helemaal weg van. Irene en Roel gaan binnenkort proef-vakantie-houden. Wij misschien wel in september als Vera zich weer helemaal heppie de peppie voelt (hopelijk) en anders volgend jaar. Moet beejbietje maar even 3 weken bij Irene en Roel als logee (Ja jongens, kleine lettertjes niet gelezen hè). Oh trouwens hij is ook te huur.

Dus vanaf volgend weekend kunnen jullie zwaaien naar een lichtgele Peugeot Camper op de Nederlandse toeristische plekken. Denk dat ik deze vrijdag gewoon eens tussen de Italianen ga staan voor de Kaasmarkt.

Oh trouwens, we hebben ook nog een kinderwagen gekocht 2e hands. 't was waarachtig een gek weekend.

Verliefd

Als ze zegt "hey babytje (beejbietje) ben je er weer" terwijl ze op de bank ligt en over haar buik wrijft.

Door met een taak

Vorige week maandag was het weer zover, de half jaarlijkse beoordeling. Vreselijk spannende bijeenkomsten. De foto’s moet je dan in een klaslokaal leggen, waarna er drie leraren de beoordeling gaan uitvoeren. Na een half uur / drie kwartier mag je dan weer binnenkomen en wordt je verteld of je door mag ja of nee. In mijn geval mocht ik door, maar heb ik wel een taak. Die taak houdt in dat ik de opdracht nachtfotografie moet afmaken. Dus meer in de stijl van de bovenstaande foto. Dat houdt in een vrijstaand object wat een beetje beeldvullend in beeld is gebracht en daar dan een serie van. De onderstaande foto valt daar een beetje buiten. Hoewel ik die wel erg mooi vind, is die dus niet goed.

Vorig weekend hard gewerkt om alles op tijd af te krijgen. Met name het flits gedeelte had ik nog niet echt lekker onder de knie. Maar vorig weekend opeens het licht gezien en een paar fantastische foto’s geflitst (vind ik zelf dan). Waaronder een echter Parr met twee meeuwen (maar die heb ik hier nu niet bij me). En de Skaters natuurlijk, altijd een goed onderwerp. En een mooie foto van Marty in de weilanden. Die was ook in een keer goed. Daarnaast zondagavond nog Renno en Miriam gebruikt voor de laatste flitsfoto’s om 12 uur ’s nachts. Dus als je bij ons op bezoek komt rond de beoordelingen, heb je grote kans om te worden ingezet als model.
Blijft nog wel een punt van aandacht dat ik duidelijker moet laten zien wat ik wil zeggen met mijn foto’s. Ik kan dus wel leuke foto’s maken van skaters, maar wat wil ik daarmee zeggen. Dus dat wordt iets om te ontdekken tijdens de zomer. Ik ga namelijk wel een boel foto’s nemen deze zomer, zodat ik een beetje vooruit kan werken. Ga ik van te voren bedenken wat ik wil zeggen met de foto’s in plaats van achteraf.

Groet
Martijn

Weekend Ardennen foto’s

De foto hierboven is er eentje genomen met de Technische Camera. Tijdens het weekend met de fotoacademie naar de Ardennen moesten we een foto van Averdone namaken (Ik weet niet of ik het goed spel, maar ik zou eens googlen als ik jullie was). Hij maakt portretten van aparte mensen met een technische camera. Ik was naar de Ardennen met een andere groep dan mijn klas. Vooraf een beetje zenuwachtig hoe het zou zijn, maar ik heb het reuze gezellig gehad. Deze bovenstaande opdracht heb ik gedaan samen met Jarg Woldhuis, en dat is prima bevallen. Het was erg gezellig, en we begrepen elkaar ook wel. Dus nu gaan we aanstaande zaterdag met z’n tweeën nog eens terug naar de Ardennen om daar nog eens een aantal rare Belgen op de foto te zetten. Deze bovenstaande is op zich niet zo raar. Jarg heeft echter 2 (zigeuner) kinderen op de foto gezet, en die waren echt fantastisch. Zo goed zelfs, dat de leraar die wel wilde hebben. Dan heb je echt goede foto’s gemaakt. Dus deze zaterdag hopen we weer dat soort mensen op de foto te nemen.

Op zaterdag moest je een kerk recht zetten. Als je een foto neemt met een gewone camera lopen de lijnen van een hoog gebouw naar een punt. Deze gebouwen vertekenen daardoor. Met een technische camera kun je die lijnen weer rechtzetten. Daardoor krijg je een recht gebouw.
Voor de rest ben ik dit weekend bezig geweest met een tc in de studio in Amsterdam. Daar heb ik de hele dag gedaan over het fotograferen van 1 dia van een vulpen. Erg gezellig ahum. En ben ik zondag in de weer gegaan met de opdracht “De tijd heeft stil gestaan”. Daar moet je een serie foto’s maken in een slaperig dorpje en dan bijvoorbeeld de non-activiteiten vastleggen. Dus eigenlijk het slaperige aspect. Maar dan een dag lang, dus ik moet nog een aantla keer terug.

Komend weekend dus ook weer lekker druk bezig.

Martijn

Sjonge, de tijd vliegt voorbij.

Per 1 mei begonnen bij de Rabobank in Alkmaar als marketeer. Bevalt me erg goed. Veel uitdaging, kansen en mogelijkheden. Betekent dus wel dat ik erg veel energie kwijt ben aan mijn baan. Ik moet me ’s avonds vaak slepen naar de foto’s. Dus ik moet de komende dagen veel inhalen. Dat gaat dus vanaf morgen gebeuren. Morgen wordt het een dag lang fotograferen met de TC. Eerst Film Noir met Sengul en daarna ook nog eens de opdracht vulpen. Gisteren ben ik nog wezen fotograferen aan het strand met Esther. Om de foto van Annie Leibowitz na te maken. Dat is nog moeilijker dan ik dacht. Morgen neem ik er even een paar mee om aan de mentor te laten zien, dan kan hij even beslissen of er een zwart randje in zit. Ben benieuwd. Voor alle duidelijkheid de foto moet dus lijken op de onderstaande foto gemaakt door Annie Leibovitz. En dan gaat het om het zwarte randje wat langs bijvoorbeeld haar armen loopt.
Verder natuurlijk Vera’s verjaardag waar ze 30 werd. Weer een erg leuke dag met alle vrienden, mooi weer en lekker eten en drinken. Dus veel gebeurt. Ik zal weer proberen om de blog sessies op peil te houden. Oh trouwens ook nog een lang weekend weg geweest tijdens het mooie weer. Gewoon in Nederland. Veel gefietst, daar is dus onderstaande foto van. Die heb ik ingeleverd als mijn Carl de Keyser en goedgekeurd.

Trouwens de bovenste foto is mijn voetenfoto. De uitleg was dan dat je in je leven vele keuzes hebt en dat het niet altijd vlekkeloos loopt, het gescheurde asfalt. Op zich was ie goed, alleen kreeg de lerares geen gevoel van voeten omdat ik mijn schoenen aan had. Daar heeft ze natuurlijk gelijk in. Maar mijn naakte voeten zijn nou ook niet echt fraai. Denk toch dat ik hem overdoe.

Martijn

Mijn uitzicht in Zutphen.

Vorige week geweest voor het NK veldloop gemeenten. Erg leuk evenement. Het laatste kunstje van Welzorg zeg maar.
Zie hier ook mijn eerste polaroid. Een erg leuk principe. Je gebruikt dit om te zien of de belichting op de foto goed is en of de scherpte op de foto goed is alvorens je een echte foto gaat maken. Het is een beetje achterhaald omdat je nu natuurlijk de digitale variant hebt van een technische camera of een midden/groot formaat camera. Die zijn echter nog wel een beetje duur. Dus doen we het op de fotoacademie nog een beetje analoog. De polaroids zijn trouwens ook schrikbarend duur, dus je kijkt wel drie keer voordat je de foto neemt. Deze is iets overbelicht. Mijn medestudent hield het een halve seconde korter, en die was beter.

We hebben deze gebruikt afgelopen maandag bij een les met de Technische Camera. Zie het bakbeest hieronder. Een erg ingewikkeld apparaat, hoewel ik het wel ingewikkelder had verwacht. Het is een beetje draaien aan de knoppen en de voor en achterwand. Maar je moet wel met allemaal verschillende dingen rekening houden. Dus al met al toch een moeilijk apparaat.
Vanavond een workshop werken met de Mamiya. Heb ik ook veel zin in. Dan morgen nog een dagje werken en daarna drie weken vakantie voordat ik bij de Rabobank ga werken. Drie weken die ik ga vullen met het nemen van foto’s. Dus hopelijk weer even wat meer updates.

Martijn

En hier ga ik vanaf 1 mei werken.

Per 1 mei begin ik bij de Rabobank Alkmaar/Heerhugowaard als Marketeer. Ik heb er heel veel zin in en kan haast niet wachten. De marketing afdeling wordt nog opgezet, dus het zal een hoop uitzoeken en uitvinden zijn. Wel erg leuk. Lekker dichtbij en ook nog eens voor 36 uur. Dus ik kan ook nog eens een hele dag extra aan de fotoacademie besteden. Echt geweldig. Bij Welzorg werk ik nog tot 6 april. Daarna drie weken vakantie. Die heb ik ook wel nodig, want dan kan ik even vooruit werken. Als je met een nieuwe baan begint heb je natuurlijk al je energie daarvoor nodig. Dus drie weken vooruit werken zal goed uitkomen. Nog een hoop te doen.

groet,

Martijn

Canon Eos-1D Mark III, alleen de naam al...

...is alsof je het over een vliegtuig hebt. Uhm ja, ik ga even naar New York met mijn Eos 1D Mark III. De prijs is trouwens ook alsof je een vliegtuig koopt. Nou goed als je het mij vraagt dan. Ik geloof dat de richtprijs richting de 5.000,- euro gaat. Dan heb je dus alleen de body. Dus moet er nog een lens bij. En dan natuurlijk geen instapmodel. Kortom een hoop geld. Toch hoop ik er ooit een te hebben. Al is het alleen maar vanwege de naam.

Vanavond begint het circus weer. De eerste les van het tweede jaar. Dat wordt weer spannend. Er zit ook weer een praktijkweekend in, dit keer naar de Ardennen. Dit jaar krijgen we ook les met de technische camera en de middenformaat camera. Dus dat wordt weer erg spannend. Het is de bedoeling dat er ook wat meer opdrachten komen die echt specifiek zijn gericht op de twee keuzerichtingen, dus mode of journalistiek. Dan kan ik eens kijken wat mij meer ligt. Dit jaar hebben we ook een nieuwe leraar. Ik heb even snel naar zijn naam gekeken, maar er ging geen lampje branden. Wat ik in ieder geval moet doen is een eigen stijl ontwikkelen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan omdat ik ook nog niet weet wat ik leuker vindt. Dus dat wordt nog een hele uitdaging. Feit is wel dat ik vanaf het begin weer meteen moet knallen. Dus drukke tijden. Gelukkig heb ik de tussenliggende tijd benut om de zolder te verhouden. Het is helemaal grijs geschilderd. Lekker depri, maar wel handig in verband met het voorkomen van spiegelingen door witte muren en bij het Photoshoppen. Moet ik alleen nog wat stangen aan de wand doen waar zwarte doeken overheen kunnen en dan is ie klaar.

Dus iedereen is welkom om de ministudio te komen bekijken. Moet ie wel eerst even model staan. Maar dit wordt het tweede jaar, dus ik wordt ook steeds beter ;-)

Verdomme, ik moet het land uit,

Ik pas hier niet, en dat komt hard aan na 33 jaar. Kijk maar eens, een 5,3. Een beetje vluchteling is beter geïntegreerd dan ik. Ik bedoel geef maar eens een goed antwoord op de vraag wat je moet doen als de buren een kindje hebben gekregen. Doe je een kaartje in de bus, ga je meteen langs of ga je pas na een paar dagen langs. Of waarom de Nederlanders vuurwerk afsteken met Oud & Nieuw.

Als je ook wilt weten of jij past in Nederland, klik dan hier. Kost niet zoveel tijd en laat even weten in de “comments” of jij ook in Nederland past.

Jaaaaaaaaaaaaaaah, door!!!!!!

Ik ben door naar het tweede jaar!!! Wat een avond zeg. Ik was in de tweede groep ingedeeld om 6 uur. Uiteindelijk pas om half negen de beoordeling gehad. Zenuwslopend kan ik je vertellen. Eerst gaan de leraren het lokaal in waar al je foto’s liggen. Dan gaan ze daar ongeveer 40 minuten over discussiëren en daarna word je erbij geroepen. Dan krijg je dus te horen wat het oordeel is.

De eerste die aan de beurt was, is al fotograaf. In de eerste beoordeling was hij moeiteloos door. Nu had hij vier opdrachten die overnieuw moesten. Daar schrokken we wel even van. Uiteindelijk zijn er toen ik wegging om 10 uur ’s avonds drie door zonder aanvullende opdrachten (waaronder ik dus) en twee onder voorbehoud door. Die moeten dus aanvullende opdrachten doen, ze hebben daar twee weken voor, erg krap. Twee moeten het half jaar overdoen. Die baalden ook wel heel erg en dat is natuurlijk logisch.

Het enige wat is had is in mijn onderzoeksopdracht zelfportret. Daarin heb ik een schilderij van Pyke Koch gebruikt. Dat schilderij heeft volgens google de naam “Zelfportret met zwarte band”. Ik ben ervan uitgegaan dat de zwarte band die zwarte lijst is die om het schilderij zit. Maar volgens Peter D heeft Pyke Koch bij het schilderij met zwarte band een zwarte hoofdband om en heeft hij daarmee een politiek statement gemaakt. Sja, en dan ga je dus wel nat. Dus ik moet nu op zoek naar de echte zwarte band en die heb ik inmiddels gevonden, zie hieronder. Als iemand nog een beetje thuis is in de schilderijen van Pyke Koch, laat dan even weten welk politiek statement hij bedoelde.
Dus iedereen kan weer naar de kapper en schoonheidspecialist want het komende jaar krijgen we veel opdrachten met portretten en modellen. Ik reken op jullie….;-)

Vanavond is de grote avond

Ik heb het afgelopen weekend, wat zeg ik, het afgelopen half jaar er hard aan gewerkt. Vanavond is de avond van de eindbeoordeling. Daar hoor ik of ik naar het tweede jaar mag. Ik ben echt stik zenuwachtig. Ik heb er wel vertrouwen in, maar ben toch echt supernerveus. Hoewel ik toch nog vroeg ben begonnen afgelopen vrijdag was het gisteren toch weer even knallen. Uiteindelijk toch nog 1 uur ’s nachts geworden. Alles geprint, kijk je nog eens naar de foto’s en denk je, nee die moet toch nog even een tikkie lichter, of een tikkie meer contrast, of een andere uitsnede. Dus de inktfabrieken van Canon kunnen weer even door produceren.

Er zijn ontzettend veel foto’s die ik jullie wil laten zien. Eigenlijk teveel om op de site te zetten. Maar deze wil ik jullie toch niet onthouden. Het is bij de werkzaamheden van de N242 bij Alkmaar. Iedereen kent ze wel, de paaltjes die je daar in goede banen proberen te leiden. Iedereen heeft er een hekel aan omdat ze eigenlijk synoniem zijn voor vertragingen op de weg. Maar het heeft toch ook wel iets moois.

Deze serie leg ik dus vanavond ook neer als één van de vrije series. Morgen hoor je hier dus of ik geslaagd ben, of niet. Spannend hoor.

Oh, wat trouwens ook wel leuk is, is mijn vermelding op de site van Karel Geenen. Hij heeft een site gemaakt om de Nederlandse Webloggers een gezicht te geven. Ik sta er dus ook op. Wat een eer, wat een eer. Ik kwam er op door een artikel in Bright. Een erg leuk blad trouwens.

Ik weet het!

Met dank aan Marty en Jessica ben ik erachter gekomen wat de achternaam is van Joris. Namelijk van Baar. Dus Joris van Baar. Hè, hè kan ik gelukkig weer rustig slapen.

Liet ik jullie al eerder zien dat een model niet eens mooi hoeft te zijn om een mooie portret foto van haar te maken, zie hier.

Nu is er ook een ander model te zien. Namelijk een knap model die de andere kant op gaat. Dus wees gewaarschuwd met drank en eten, klik hier.

Zie hier, Brianna

De jongste telg in de family. Gisterochtend is Brianna geboren. Weer een nichtje. Naast Ella en Rebecca dus het derde nichtje. Ebbo en Petra zijn natuurlijk hartstikke trots op de kleine meid. Wij vinden het natuurlijk ook een schatje en de mooiste baby en wat nog niet meer. Zucht, erg leuk weer hoor. Oh ja, dit weekend ook veel gefotografeerd, maar daar over later meer. Eerst Brianna bewonderen.

De achternaam van Joris…

Ik kom er niet meer op. Ik kwam hem tegen op hyves en moest er de laatste tijd een aantal keer aan denken. Maar ik kom niet meer op z’n achternaam. Ja DJ Dejavu. Maar meer niet En bovendien is dat ook niet echt zijn achternaam natuurlijk. Verder heb je er niks aan, maar ja het laat je toch niet los. Wel leuk op zich Hyves om op namen te zoeken en te zien wat er tot nu toe van iemand is geworden. Verder heb je er in mijn ogen niets aan. Of het moet juist dat zijn, namen zoeken.

Mocht je de achternaam van Joris te binnen schieten, laat even een berichtje achter in de comments hieronder.

Hieronder trouwens mijn paprika. De foto moet de rondingen van de paprika laten zien door het verloop van licht.

Dus je moet geen lichtvlekken zien. Lichtvlekken zoals je die hieronder wel ziet. Nou dat zeg ik verkeerd. Een lichtvlek zou nog wel mogen, zolang het de vorm van de paprika maar weergeeft. Dus het zou van licht naar donker moeten lopen. Hieronder zie je op een vlak gedeelte rechts een lichtvlek die niets geen vorm aangeeft. Vandaar de fout. Ik vind hem wel mooi geworden, de bovenste dan.

De serie over de bunkers in de duinen van IJmuiden is trouwens ook goed geworden. Zal daar later een aantal van laten zien. Zie vorige post over de 10000-ste foto.